کدگذاری رنگ لوله: ASME A13.1، ISO، BS و رنگ های لوله پلاستیکی توضیح داده شده است

استانداردهای کدگذاری رنگ لوله در یک نگاه

دو رنگی که روی قفسه لوله‌ها یکسان به نظر می‌رسند، بسته به استاندارد پشت آنها می‌توانند معانی مختلفی داشته باشند. کدگذاری رنگ لوله یکی از دو منطق را دنبال می کند: مرتب سازی بر اساس خطر یا مرتب سازی بر اساس محتوا.

استاندارد ایالات متحده، ASME A13.1، با خطر کار می کند. یک لوله حامل گاز طبیعی و یک لوله حامل هیدروژن برچسب زرد یکسانی دارند زیرا هر دو قابل اشتعال هستند. ISO 14726 و BS 1710 بر اساس محتوا کار می کنند. هر ماده رنگ پایه خود را دارد، بنابراین اسیدها و قلیاها بنفش هستند و بخار بدون در نظر گرفتن میزان خطرناک بودن آنها خاکستری نقره ای است.

خطوط حفاظت در برابر آتش (قرمز)، آب آشامیدنی (سبز) و هوای فشرده (آبی یا آبی روشن) در طرح‌های اصلی سازگار هستند. بخار، مواد شیمیایی و سوخت جایی هستند که از هم جدا می شوند و این همان جایی است که اشتباهات در پروژه های بین المللی رخ می دهد.

نمودار رنگی ASME A13.1 و آنچه که پوشش می دهد

ASME A13.1، طرحی برای شناسایی سیستم های لوله کشی ، مرجع ساختمان های صنعتی، تجاری و سازمانی در ایالات متحده است. تاریخچه آن به سال 1928 باز می گردد و نسخه فعلی آن 2023 است. خلاصه ANSI از بازبینی A13.1-2023 ، آن نسخه جدول رنگ را اصلاح کرد، بخش افسانه را گسترش داد و استاندارد را به نگهداری مداوم منتقل کرد.

هر برچسب یک رنگ پس زمینه را با یک رنگ متن جفت می کند. پس‌زمینه کلاس خطر را در یک نگاه به کارگر می‌گوید، و افسانه محتویات دقیق را بیان می‌کند.

چهار ترکیب دیگر، که بر روی پس‌زمینه‌های بنفش، سفید، خاکستری و سیاه ساخته شده‌اند، برای امکاناتی باقی مانده‌اند تا خودشان را تعریف کنند. بخار معمولاً به اینجا ختم می شود، به همین دلیل است که دو گیاه در یک شهر می توانند آن را به طور متفاوت علامت گذاری کنند.

استاندارد همچنین محدودیت هایی دارد. این برای خطوط لوله مدفون یا مجرای الکتریکی اعمال نمی شود، بنابراین یک طرح رنگی برای یک شبکه زیرزمینی باید از جای دیگری آمده باشد. بخش شش این شکاف را پوشش می دهد.

ISO 14726 و BS 1710: رنگ بر اساس محتوا

در جایی که A13.1 مایعات را بر اساس خطر گروه بندی می کند، ISO 14726 و BS 1710 به هر خانواده ماده یک رنگ پایه ثابت می دهد. آب سبز، بخار خاکستری نقره ای، هوا آبی روشن، روغن ها و مایعات قابل احتراق قهوه ای و اسیدها و قلیاها بنفش هستند. حفاظت در برابر آتش در زیر هر دو قرمز است.

BS 1710 رنگ‌های شناسایی را در بالای رنگ پایه اضافه می‌کند که به صورت نواری اعمال می‌شود تا یک سرویس را از سرویس دیگر در همان خانواده جدا کند. دو خط آب می توانند یک پایه سبز مشترک داشته باشند و همچنان توسط نوارهایشان از هم جدا شوند.

ISO 14726 اساساً برای محیط‌های دریایی نوشته شده است، بنابراین آن را به‌عنوان مرجع کشتی‌ها و کارهای فراساحلی به جای یک استاندارد عمومی کارخانه در نظر بگیرید. پروژه های خشکی در بریتانیا و بسیاری از کشورهای مشترک المنافع تمایل دارند BS 1710 را مشخص کنند، در حالی که پروژه های ایالات متحده A13.1 را مشخص می کنند.

تفاوت عملی در خدمات شیمیایی خود را نشان می دهد. یک خط اسید سولفوریک در زیر A13.1 نارنجی و در طرح‌های مبتنی بر محتوا بنفش است. اپراتوری که بین کارها حرکت می کند می تواند یک خط را دقیقاً در لحظه ای که اهمیت دارد اشتباه خوانده شود، بنابراین مشخصات پروژه باید یک استاندارد را نامگذاری کند و به آن پایبند باشد.

برچسب ها، فلش ها و فاصله هایی که رنگ ها را خوانا نگه می دارد

رنگ جلب توجه می کند، اما افسانه و فلش حامل اطلاعات واقعی هستند. برچسب های A13.1 محتویات را با کلمات ساده ای مانند "آب سرد" یا "هوای فشرده" نام گذاری می کنند و یک فلش جهت جریان را نشان می دهد. خطوط خطرناک ممکن است دما، فشار یا پیکتوگرام اضافه کنند.

مقیاس اندازه با لوله. قطر بیرونی را از جمله ژاکت عایق اندازه گیری کنید، نه لوله لخت را. یک لوله 6 اینچی که در عایق 3 اینچی پیچیده شده است، در واقع یک لوله 12 اینچی برای اهداف برچسب زدن است.

جایگذاری به اندازه اندازه اهمیت دارد. در هر شیر، در اتصالات انشعاب، در تغییر جهت، نزدیک اتصالات تجهیزات، و در هر دو طرف هر نفوذ دیوار یا کف، یک برچسب بگذارید. در مسیرهای مستقیم طولانی، دستورالعمل های منتشر شده معمولاً هر 25 تا 50 فوت یک برچسب را می طلبد. لوله های عمودی باید دارای برچسب هایی باشند که از کف یا سکوی محل کار افراد قابل خواندن باشد.

برای نگاهی دقیق تر به نحوه اعمال این قوانین در سیستم های پلاستیکی، به این راهنما مراجعه کنید برچسب زدن سیستم های PPR و HDPE تحت ANSI/ASME A13.1 .

کدگذاری رنگ برای لوله PPR و HDPE

لوله پلاستیکی یک عارضه را اضافه می کند: خود لوله رنگی است و آن رنگ با برچسب محتوا یکسان نیست. یک لوله PPR سبز به تکنسین نمی گوید که چه چیزی داخل آن است. لیبل همچنان این کار را انجام می دهد.

لوله PPR معمولاً در رنگ های سبز، سفید یا خاکستری تولید می شود و تولید کنندگان می توانند رنگ های سفارشی را عرضه کنند. تمرین بسته به کشور و نصب کننده متفاوت است، به همین دلیل است چرا لوله های PPR در رنگ های مختلف تولید می شوند به جای یک قانون جهانی، به شناسایی و قراردادهای محلی برمی گردد. برای لوله کشی ساختمان، لوله PPR برای آب آشامیدنی گرم و سرد یک مورد معمولی است که در آن رنگ لوله، برچسب و نقشه ها باید همه با هم موافق باشند.

لوله پلی اتیلن قوانین محکم تری دارد. ISO 4427-2:2019 بیان می کند که لوله های آبی یا لوله های مشکی با نوارهای آبی فقط برای مصرف آب در نظر گرفته شده است. همان سند اشاره می کند که زرد و نارنجی برای کاربردهای گازی که تحت سری ISO 4437 قرار می گیرند، در نظر گرفته شده است. لوله های زهکشی تحت فشار و فاضلاب مشکی یا مشکی با نوارهای قهوه ای هستند.

برخی از تامین کنندگان لوله آب سیاه را بدون نوار می سازند، مانند لوله HDPE برای تامین آب شهری . در این صورت، برچسب و سوابق پروژه دارای شناسه هستند، بنابراین قبل از سفارش، مشخصات خود را بررسی کنید.

علامت گذاری لوله مدفون: جایی که رنگ های APWA اعمال می شود

هنگامی که یک لوله به زیرزمین می رود، A13.1 اعمال نمی شود و مجموعه ای از رنگ های متفاوت است. انجمن کارهای عمومی آمریکا کد رنگ یکنواختی را منتشر می کند که برای علامت گذاری تاسیسات مدفون قبل از حفاری استفاده می شود.

با توجه به راهنمای APWA برای علامت گذاری موقت یکنواخت تاسیسات زیرزمینی ، کد رنگ ها را به صورت زیر اختصاص می دهد:

• قرمز برای خطوط برق و کابل های روشنایی
• زرد برای گاز، نفت، بخار و نفت
• نارنجی برای خطوط ارتباطی، زنگ هشدار و سیگنال
• آبی برای آب آشامیدنی
• سبز برای فاضلاب و خطوط زهکشی
• بنفش برای خطوط آب بازیافتی، آبیاری و دوغاب
• سفید برای حفاری پیشنهادی، و صورتی برای علائم بررسی موقت

این رنگ ها برای علائم سطحی موقت مانند رنگ، پرچم ها و میله ها هستند، نه برای بدنه لوله. با این حال، همان منطق در رنگ های راه راه روی لوله های پلاستیکی خود را نشان می دهد، به همین دلیل است که یک نوار آبی در لوله اصلی آب و یک نوار زرد در خط گاز برای مکان یاب ها آشنا هستند. یک خط مدفون مانند لوله HDPE برای سیستم های گاز طبیعی زیرزمینی به هر دو لایه متکی است: رنگ شناسایی روی لوله و علائم سطحی که قبل از حفاری در بالای آن قرار می گیرند.

اشتباهاتی که کد رنگ را تضعیف می کند

بیشتر خطاهای علامت گذاری مربوط به انتخاب رنگ اشتباه نیست. آنها از نحوه نگهداری سیستم پس از آن ناشی می شوند.

• تکیه بر رنگ تنها. برخی از کارگران نمی توانند رنگ های خاصی را از هم متمایز کنند، بنابراین هر برچسب به محتوای نوشته شده و یک فلش جریان نیاز دارد.
• بدون تغییر گذاشتن برچسب ها پس از تغییر مسیر یا تغییر کاربری خط. برچسب "آب آشامیدنی" روی لوله ای که اکنون مایع فرآیندی را حمل می کند، یک خطر است.
• استفاده از استاندارد اشتباه برای حوزه قضایی پاسخ دهندگان اورژانس محلی بر اساس طرح منطقه ای خود آموزش دیده اند.
• استفاده از برچسب‌های کوچک‌تر روی لوله‌های با قطر بزرگ یا پرش از برچسب‌ها در نفوذ دیوارها و شیرها.
• در نظر گرفتن رنگ بدنه لوله به عنوان جایگزینی برای یک افسانه، به ویژه در سیستم های پلاستیکی که در آن قراردادهای رنگ بین تامین کنندگان متفاوت است.

مشخصات کوتاه نوشته شده علامت گذاری از بسیاری از این موارد جلوگیری می کند. باید استاندارد حاکم را نامگذاری کند، رنگ را برای هر سرویس در تأسیسات فهرست کند، قالب برچسب و فاصله را تعریف کند، و مسئولیت نگهداری را تعیین کند. بررسی برچسب را به هر فرآیند مدیریت تغییر و بازرسی‌های ایمنی سالانه اضافه کنید، تا با تغییر لوله‌ها، علامت‌گذاری درست بماند.