چه نوع لوله ای برای گاز طبیعی استفاده می شود؟ فولاد، CSST و PE

انواع لوله های مورد استفاده برای گاز طبیعی در یک نگاه

گاز طبیعی از حداقل چهار نوع لوله عبور می کند و اینکه کدام یک درست است بستگی به محل عبور خط دارد. فولاد گاز را در فواصل طولانی حمل می کند، لوله های آهن سیاه و فولاد ضد زنگ راه راه در داخل ساختمان ها خدمت می کنند و پلی اتیلن بر توزیع زیرزمینی غالب است.

اندازه لوله نیز بسیار متفاوت است. با توجه به بررسی اجمالی آژانس ایمنی خط لوله فدرال از سیستم های گاز طبیعی , خطوط جمع آوری و انتقال از لوله فولادی ساخته شده است در حالی که شبکه های توزیع از چدن، فولاد، مس و پلاستیک استفاده می کنند، در حال حاضر پلاستیک رایج ترین انتخاب برای تاسیسات جدید است. خطوط خدماتی به ساختمان های جداگانه معمولاً ½ اینچ تا 2 اینچ قطر دارند.

اگر خط شما در زیر زمین اجرا می شود، معمولاً مواد پلاستیکی است. اپراتورها و تامین کنندگانی که در این زمینه کار می کنند می توانند آن را پیدا کنند طیف کامل لوله HDPE برای مصارف آب، گاز و صنعتی سازماندهی شده توسط برنامه

لوله فولادی و آهنی مشکی برای خطوط انتقال و داخلی

فولاد پیشرو صنعت گاز است. خطوط لوله انتقال که در مناطق متقاطع قرار می گیرند فولادی هستند زیرا فلز فشار عملیاتی بالایی را تحمل می کند، و همین منطق برای رایزرهای داخلی و شبکه های شهری سنگین در ساختمان های تجاری اعمال می شود.

آهن سیاه، لوله فولادی بدون پوشش با اتصالات رزوه ای، انتخاب سنتی برای لوله کشی گاز داخلی سفت و سخت باقی مانده است. دیواره ضخیم آن در برابر آسیب مقاومت می کند و ضربه تصادفی میخ آن را به راحتی سوراخ نمی کند. داد و ستد کار است : آهن سیاه سنگین است، باید به طول بریده و رزوه شود، و نصب آن نسبت به جایگزین های انعطاف پذیر بیشتر طول می کشد.

آهن سیاه در هنگام دفن یا قرار گرفتن در معرض رطوبت نیز خورده می شود مگر اینکه پوشش داده شده و محافظت شود. به همین دلیل است که اجراهای زیرزمینی در بیشتر کارهای جدید از فلز خالی فاصله گرفته اند.

CSST برای اتصالات لوازم انعطاف پذیر

لوله فولادی ضد زنگ راه راه یا CSST یک لوله فلزی انعطاف پذیر است. اکثر صاحبان خانه آن را به عنوان خط خم شدنی می بینند که یک لوله گاز سفت و سخت را به یک کوره، آبگرمکن یا محدوده متصل می کند. به صورت کویل فروخته می‌شود، به این معنی که نصاب‌ها می‌توانند آن را در اطراف موانع بدون زانو و اتصالات زیادی که لوله سفت و سخت نیاز دارد، عبور دهند.

استفاده از آن به طور کلی محدود به آن اتصال نهایی است. برخی از حوزه‌های قضایی CSST را برای سیستم‌های تامین کل ساختمان مجاز می‌دانند، اما قوانین محلی متفاوت است، بنابراین اجرای قابل قبول در یک شهر ممکن است در شهر بعدی نباشد. قبل از مشخص کردن کد گاز سوخت اتخاذ شده آن را بررسی کنید ، و الزامات اتصال و اتصال به زمین سازنده را دنبال کنید.

لوله پلی اتیلن برای توزیع زیرزمینی گاز

برای خطوط توزیع مدفون و خطوط خدمات، پلی اتیلن پاسخ استاندارد است. زنگ نمی زند، بیشتر مواد شیمیایی خاک را از بین می برد و به جای ترک خوردن با حرکت زمین خم می شود. این ویژگی ها اهمیت دارند زیرا حفر یک خط گاز مدفون برای تعمیر خوردگی کند و پرهزینه است.

هدفمند ساخته شده است لوله پلی اتیلن ساخته شده برای جمع آوری و توزیع گاز زیرزمینی از رزین PE 4710 یا PE100 ساخته شده است و با همجوشی به هم متصل می شود، بنابراین اتصال به جای یک مهر و موم مکانیکی که می تواند شل شود، بخشی از لوله می شود. فیوژن لب به لب برای قطرهای بزرگتر استفاده می شود و اندازه های کوچکتر توسط فیوژن سوکت به هم متصل می شوند.

پلی اتیلن گرید گاز در کلاس های مقاومت متفاوتی وجود دارد. PE80 مناسب خطوط فشار کم و متوسط است، در حالی که PE100 فشار بیشتری را تحمل می کند و مقاومت بیشتری در برابر ضربه ارائه می دهد. برای نگاه عمیق تر، نگاه کنید خواصی که HDPE را برای حمل گاز طبیعی مناسب می کند از جمله نفوذپذیری گاز کم و عمر طولانی.

پلی اتیلن محدودیت هایی دارد. در داخل ساختمان ها برای لوله کشی سفت و سخت استفاده نمی شود و باید از نور طولانی مدت خورشید محافظت شود مگر اینکه دارای تثبیت کننده های UV باشد. دمای عملیاتی لوله استاندارد گاز HDPE معمولاً از 40- تا 60 درجه سانتیگراد است.

موادی که هرگز نباید گاز طبیعی را حمل کنند

لوله فولادی گالوانیزه رایج ترین اشتباه است. به نظر می رسد آهن سیاه است، اما پوشش روی می تواند به مرور زمان پوسته پوسته شود و تنظیم کننده ها، دریچه ها و روزنه های دستگاه را مسدود کند. لوله گالوانیزه هرگز نباید برای خطوط گاز استفاده شود.

لوله لوله کشی استاندارد PVC و ABS نیز برای گاز تحت فشار اشتباه است. آنها برای آب، زهکشی یا تهویه طراحی شده اند و برای گاز سوخت رتبه بندی یا تایید نشده اند. استفاده از آنها خطر شکست شکننده و نشتی را به همراه دارد.

مس و چدن در سیستم‌های توزیع قدیمی‌تر ظاهر می‌شوند، اما قوانین مربوط به مس بسته به منطقه متفاوت است و چدن عمدتاً یک ماده قدیمی است که شرکت‌های برق جایگزین آن می‌شوند. در صورت شک، هر لوله ای را که برای گاز سوخت در لیست و علامت گذاری نشده است به عنوان نامناسب تلقی کنید.

نحوه انتخاب لوله گاز مناسب

با سه سوال شروع کنید: آیا خط مدفون است یا در معرض، فشار عملیاتی چقدر است و کد محلی چه چیزی را مجاز می کند؟ پاسخ ها معمولاً زمینه را به یک یا دو ماده محدود می کنند.

• خط مدفون: پلی اتیلن درجه بندی شده برای گاز را انتخاب کنید، به جای اتصال مکانیکی ذوب شده.
• خط داخلی سفت و سخت: آهن سیاه یا فولاد، نصب شده به کد.
• اتصال لوازم خانگی: CSST یا یک کانکتور انعطاف پذیر تایید شده.
• خط فشار بالا: از فولاد یا پلی اتیلن با استحکام بالا با اندازه فشار استفاده کنید.

برای پلی اتیلن، ضخامت دیواره با درجه بندی SDR تعیین می شود. SDR کمتر به معنای دیوار ضخیم‌تر و ظرفیت فشار بالاتر است و سیستم‌های گاز معمولاً SDR11 را برای فشار بالاتر و SDR17 را برای فشار عمومی مشخص می‌کنند. راهنمایی در نحوه تطبیق درجه پلی اتیلن، ضخامت دیوار و روش اتصال به خط گاز از هر تصمیمی عبور می کند.

در نهایت کار گاز تنظیم می شود. مجوزها، تست فشار و نصب توسط یک متخصص دارای مجوز در بیشتر مکان ها مورد نیاز است و خود لوله باید دارای گواهی استانداردهای شناخته شده مانند ISO یا ASTM باشد. مواد درست نصب شده نادرست همچنان یک خطر است.